Artykuły
Oświecenie
W okresie oświecenia dominująca role odgrywał teatr francuski, który charakteryzowało to, że posługiwał się klasycystyczną komedią "charakterów”. Z kolei teatr włoski, razem ze swoją komedią dell'arte, spowszedniał, przez co stał się coraz mniej doceniany. Tak rozwijająca się sytuację starał się zmienić włoski pisarz Carlo Goldoni. W swoich dziełach rezygnował z improwizacji na rzecz starannie dopracowanego tekstu dramatu, a także masek dla aktorów. W roku 1748 wystawiono sztukę pod wdzięcznym tytułem Sprytna wdówka. Zyskała ona ogromne zainteresowanie publiczności. Właśnie to zapoczątkowało reformę teatru włoskiego.Ważną role zaczęła odgrywać opera, która wymagała zastosowania wielu zmian. Jej skutecznym reformatorem okazał się włoski poeta działający w Wiedniu Pietro Metastasio. Wywierał on duży nacisk na to, aby dramaturgia dzieła była ściśle zsynchronizowana z jego elementami muzycznymi. Zrezygnował także z zasady trzech jedności oraz posługiwał się sprawdzonymi schematami fabuły.
Muzykę do oper Metastasia pisał sam Johann Adolf Hasze, który był nadwornym kompozytorem teatru w Dreźnie. W dobie oświecenia popularnością cieszyły się tzw. teatry magnackie. Ich rozwój był ściśle związany z zainteresowaniem magnatów. Mieli oni odpowiednie możliwości finansowe, aby zakładać takie instytucje, wyposażyć w odpowiedni sprzęt, a także sprowadzać zagranicznych aktorów.