Artykuły
Teatr w Polsce
Początek teatru w Polsce również wiązał się z obrządkami religijnymi. Najprawdopodobniej w XII wieku i u nas pojawiły się dramaty liturgiczne, a także oficjał.W Krakowie odnaleziono zbiór modlitw, gdzie zapisane były scenariusze widowisk pochodzących z przełomu XII i XIII wieku. Były to Processio in Dominica Palmarum, jak również oficjum Visitatio sepulchri. Tak więc istotne jest, że formy teatralne miały swój początek we mszy i procesji. Można wnioskować, że liturgia Wielkiego Tygodnia pochodzi właśnie z tego okresu. Uczestnikami tych przedstawień mogli być wyłącznie duchowni.
Ważnym widowiskiem teatralnym były oficjał, gdzie starannie dobierano kwestie i używano pięknych kostiumów. Każde widowisko rozpoczynał śpiew chóru kanoników. Dalej śpiewał kantor, a następnie prowadzono dialog pomiędzy duchownymi i chłopcami odgrywającymi role aniołów. W takim spektaklu mogły brać udział także kobiety, które wcielały się w rolę Marii. W Polsce rzadko odgrywano misteria. Jednym z bardziej znanych i zarazem nielicznych jest Ludus Paschalis. W XV wielu zaczęto wystawiać szopki i jasełka, które stanowiły kolejne nowe formy teatralne.
W Polsce istotna rolę odgrywały także widowiska prezentowane na zabawach i uroczystościach dworskich. Składały się na nie taniec, śpiew, recytacja, melorecytacja, a także obrządki np. weselne czy pogrzebowe. Pojawili się także tzw. waganci i histrioni, a ich działalność rozpoczęła się w Polsce w XIII wieku. Spotkali się z niechęcią zarówno Kościoła, jak i władz świeckich. Na przychylność władcy mogli liczyć tylko ci, którzy skupiali się przy dworach możnych i usługiwali im rozrywką. Tacy artyści mogli przystępować do komunii, natomiast odmawiano tego wędrownym histrionom.
Począwszy od XIV wieku, elita zaczęła interesować się komedią elegijną, jednak jej rozkwit w Polsce datuje się na XV wiek.