Artykuły
Moralitet
Bardzo ważnym elementem średniowiecznych form teatralnych jest moralitet. Ukazuje on dzieje człowieka, który walczy z pokusami i wchodzi na drogę cnoty. Ważne jest to, że każdy z widzów miał możliwość utożsamiania się z bohaterem. Motyw przewodni stanowiła psychomachia. Innym wariantem było nie przedstawianie człowieka, ale jakiegoś stanu lub typu ludzkiego.Początki rozwoju tego gatunku przypadają na XII wiek, a swoje apogeum osiągnął w XIV, XV i na początku XVI wieku. Najintensywniej realizowano go Niemczech, Holandii, Francji, a także w Anglii. Za przykład moralitetu można podać takie tytuły jak: Ludzkość (Mankind), Każdy (Elckerlyc), Everyman.
W średniowieczu rzadko zdarzało się, aby korzystać z dorobku poprzedniej epoki. Wszystkie potrzebne informacje o gatunkach antycznych czerpano ze scholiów, bądź też z opracowań gramatyki. W XIII wieku doszło do zdefiniowania tragedii. Uznano za nią utwór, którego początkowa fabuła jest radosna, natomiast zakończenie smutne, wręcz tragiczne. Za komedię uznano utwór, rozpoczynają wydarzenie smutne, a z kolei finał jest radosny.
Średniowiecze to także okres powstania komedii elegijnej, która była pisana dystychem elegijnym. Tworzono je głownie we Francji, a później w Italii. Takie utwory zawierały dialogi oraz narrację.
Z czasem odchodzono od inscenizacji ściśle wiązanych z tematyką religijną. Pojawiły się inscenizacje tworzone przez grupy wędrownych aktorów, których nazywano histrionami, bądź jokulatorami. Niestety ich działalność spotykała się jednak z surową krytyką, a nawet potępieniem ze strony duchowieństwa. Jedynie ci artyści, którzy wychwalali dokonania władców i żywoty świętych, mogli liczyć na przychylność Kościoła.