Kiedy idziemy do teatru przede wszystkim podziwiany cudowną grę aktorską, piękne kostiumy, oprawę muzyczną. Wielokrotnie nie zdajemy sobie sprawy, kiedy po raz pierwszy można mówić o teatrze, w jaki sposób ewoluował.

Misteria

W XII wieku narodziło się misterium, czyli nowa forma teatralna, która zazwyczaj prezentowała tematykę Nowego Testamentu. Uzupełniały ją elementy starotestamentowe, apokryficzne, często związane z żywotami świętych. Z biegiem czasu aktorzy wyszli poza mury kościoła. Pojawiali się na placach, rynkach, a do tekstów misteriów zaczęły przenikać języki narodowe. Przestawienia były bardziej rozbudowane, czasem tworzyły cykle, a czas ich trwania to kilka a nawet kilkanaście godzin. Zdarzały się i takie, które trwały kilka dni, a nawet tygodni.

Bohaterami misteriów byli zarówno ludzie, jak i postacie nadprzyrodzone, a akcja toczyła się na płaszczyźnie ziemskiej i pozaziemskiej. Ważną role odgrywały kostiumy, a teksty śpiewano lub recytowano.

Za przykład średniowiecznych misteriów możemy podać następujące tytuły: Gra o Adamie, Gra o świętej Katarzynie, Gra o Świętym Mikołaju, Cud o Teofilu.

W wielu inscenizacjach dominowała tematyka cudów. Takie przedstawienia nazywano miraklami. Prezentowano tu upadek grzesznika, jednak mimo tego upadku zostaje mu udzielona cudowna pomoc istot nadprzyrodzonych. Od tego czasu taka osoba może się nawrócić, a tym samym uniknąć wiecznego potępienia.

W XIII i XIV wieku misteria najintensywniej były wystawiane w Europie Zachodniej, a w niektórych miejscach przetrwały aż do wieku XVII.
 

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009