Kiedy idziemy do teatru przede wszystkim podziwiany cudowną grę aktorską, piękne kostiumy, oprawę muzyczną. Wielokrotnie nie zdajemy sobie sprawy, kiedy po raz pierwszy można mówić o teatrze, w jaki sposób ewoluował.


Teatr w starożytnym Rzymie

Teatr w starożytnym Rzymie rozwinął się korzystając z doświadczeń teatru Greckiego. Co więcej często zdarzało się, że aktorami w Rzymie byli właśnie Grecy. Jednak tu o wiele częściej wystawiano komedie aniżeli tragedie.

Podobnie jak w Grecji, tak i tu pierwsze przedstawienia wiązały się z kultem religijnym. Po pewnym czasie stały się one samodzielnymi widowiskami. Przestawienie teatralne wymagało zainwestowania sporych nakładów finansowych, dlatego też zamożni obywatele stawali się fundatorami tych kosztownych przedsięwzięć.

Starożytnemu Rzymowi zawdzięczamy wykształcenie się nowego typu spektaklu mimicznego, a także pantomimy, gdzie pojawiał się tylko jeden aktor. Jego zadaniem było przedstawienie wybranej historii z mitologii, a towarzyszyły mu śpiewy i tańce.

Za datę powstania teatru w Rzymie można przyjąć rok 364 p. n. e, bowiem właśnie wtedy wystawiono pierwsze przedstawienie pt. Ludi scaenici, Były to występy mimiczne zespołu z Etrurii, któremu towarzyszyły tańce i śpiewy przy akompaniamencie fletu. Taki występ stanowił równocześnie przebłaganie bogów. Wielkim wydarzeniem był również spektakl pt. Ludi Romani. Wystawiono go w 387 roku p. n. e., a trwał cztery dni. Od tego czasu był on wystawiany każdego doku, we wrześniu. Później pojawiły się kolejne spektakle, które miały określoną datę wystawienia. I tak: Ludi Plebeii odbywało się w listopadzie, Ludi Ceriales i Ludi Megalenses w kwietniu, a Ludi Apollinares w lipcu.

Podobnie jak w Grecji, tak i tu mogli występować wyłącznie mężczyźni. Tylko w przedstawieniach mimicznych czasem można było podziwiać kobiety. Pierwotnie aktorzy występowali bez masek, jednak zakładali peruki. Natomiast z biegiem lat zaczęli zakładać lekkie maski, które miały wyobrażać różne postacie.
 


Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009