Kiedy idziemy do teatru przede wszystkim podziwiany cudowną grę aktorską, piękne kostiumy, oprawę muzyczną. Wielokrotnie nie zdajemy sobie sprawy, kiedy po raz pierwszy można mówić o teatrze, w jaki sposób ewoluował.

---

Źródła teatru

Źródeł teatru można się doszukać w starożytnych formach kultu religijnego. Zapoczątkowały go dionizje, czyli święta na cześć boga Dionizosa.

Mogło by się wydawać, że współczesny, bardzo zabiegany człowiek stroni od kultury wysokiej. Po całym dniu spędzonym w pracy, wymagającym od niego maksymalnej koncentracji, rozwiązywania nierzadko trudnych problemów, dniu pełnym stresu, chce usiąść przed ekranem swojego telewizora i obejrzeć pierwszy lepszy film – zwykła komedię bądź prosty serial. A tym czasem pozory mylą. Aby dostać bilet na najpopularniejsze przedstawienie teatralne, trzeba nieraz wiele miesięcy wcześniej go zarezerwować. Teatry nie mogą narzekać na brak widzów. Mimo kłopotów dnia codziennego człowiek jednak spragniony jest kontaktu z kulturą wysoką. W takim razie kiedy po raz pierwszy narodził się teatr?

Źródeł teatru można się doszukać w starożytnych formach kultu religijnego. Zapoczątkowały go dionizje, czyli święta w starożytnej Grecji, które organizowano na cześć boga Dionizosa. Był to bóg wina, urodzajów, a także narodzin i śmierci.

Właśnie w starożytnej Grecji doszło do wykształcenia dramatu, czyli jednego z rodzajów literackich. Z kolei tragedia ma swoje źródła w Dnionizjach Wielkich. Były to obrzędy i procesje, które urządzano w greckich miastach na wiosnę. [Reklama: regały, skład budowlany częstochowa] Komedia pochodzi od Dionizji Małych, czyli świąt ku czci boga Dionizosa. Obchodzono je na wsiach każdej wiosny. Dzięki dytyrambom, czyli pieśniom ku chwale Dionizosa, wykształcił się tzw. koryfeusza - przewodnika chóru - z chórem. Koryfeusz był także pierwowzorem dzisiejszego aktora.

W 543 roku p. n. e., za sprawą Tespisa, w przedstawieniach pojawił się aktor. Początkowo był on tylko jeden. Następnie Ajschylos wprowadził drugiego aktora, a Sofokles trzeciego. Warto podkreślić, że na scenie teatru greckiego w jednym czasie nie było więcej niż trzech aktorów. Występowali oni w kolorowych maskach, które miały za zadanie odzwierciedlenie humoru granej przez nich postaci.

Wizyta w teatrze była dla starożytnych Greków prawdziwym świętem. Mogli oni obcować ze sztuką, a jednocześnie była to doskonała okazja do spotkania ludzi z całej miejscowości, społeczności, czy zaproszonych gości spoza niej. Dla starożytnych Greków fabuła nie była zbyt istotna. Opierano ją ma mitach, a te były doskonale znane każdemu, albo też na aktualnie rozgrywających się wydarzeniach z życia codziennego. Mimo to teatr pełnił wiele funkcji, jak choćby funkcję propagandową, estetyczną, informatywną, a nawet usługową, bowiem dostarczał on rozrywki.

Tagi: teatr, historia teatru, Dionizos, Wielkie Dionizje, Małe Dionizje, Grecja

Powiązany artykuł: Już od samego dnia narodzin obcujemy z muzyką. Z biegiem czasu poznajemy nowe style, kształtujemy swoje muzyczne upodobania.

Brak komentarzy!

Zobacz także:

Spektakle w Rzymie

Pierwsze spektakle w Rzymie odbywały się na podeście wykonanym z drewna. [Reklama: zdjęcia ślubne, Filmy] Był on otoczony półkolem przez widownię. Przedstawienia oglądano na stojąco. Jedna z badaczek zajmująca się historią teatry, pani Margot Berthold, tak pisze o teatrze rzymskim: "krok po kroku prymitywne rusztowanie sceniczne przybierało kształt bardziej odpowiadający wymogom sztuki.

Rozwój teatru średniowiecznego

Według niektórych historyków literatury, u progu średniowiecza zauważono zanik przejawów życia teatralnego. [Reklama: fotografia ślubna, warsztaty fotograficzne] Wiązało się to z upadkiem cywilizacji Cesarstwa Rzymskiego, a także z brakiem zainteresowania literaturą antyczną. Z kolei ze względu na dużą władzę Kościoła, początkowo dopuszczano tylko widowiska religijne, które mogły być realizowane wyłącznie w kościele.

Oświecenie

W okresie oświecenia dominująca role odgrywał teatr francuski, który charakteryzowało to, że posługiwał się klasycystyczną komedią "charakterów”. [Reklama: OC Hestia, fotograf wrocław] Z kolei teatr włoski, razem ze swoją komedią dell'arte, spowszedniał, przez co stał się coraz mniej doceniany. Tak rozwijająca się sytuację starał się zmienić włoski pisarz Carlo Goldoni. W swoich dziełach rezygnował z improwizacji na rzecz starannie dopracowanego tekstu dramatu, a także masek dla aktorów. W roku 1748 wystawiono sztukę pod wdzięcznym tytułem Sprytna wdówka.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009

kontakt